Pomoc: pytania o hosting, domeny i faktury, zanim klikniesz „zamawiam”

Z panelu, w każdym pakiecie: ekran Strony, przycisk Zainstaluj WordPressa. Wybierasz stronę i opcjonalnie katalog (na przykład blog), podajesz tytuł, login i e-mail administratora. Panel zakłada bazę danych, która liczy się do limitu baz pakietu, i instaluje najnowszego WordPressa po polsku. Hasło administratora pokazuje przycisk przy stronie. Każde kliknięcie ustawia nowe hasło.

Kreator działa na stronie, która ma już certyfikat, i tylko w pustym katalogu. Planszę startową panelu usunie po Twoim potwierdzeniu, innych plików nie rusza. Login admin odrzucamy, bo boty zgadują go najczęściej. Na adresie technicznym usługi WordPressa nie instalujemy: WordPress zapisuje adres w bazie, więc po przepięciu domeny trzeba by go zmieniać. Rdzeń WordPressa z kreatora aktualizuje się potem sam, także do nowych wersji głównych (wtyczek i motywów to nie dotyczy). Przełącznik aktualizacji w kokpicie WordPressa jest nieaktywny, bo ustawienie trzyma wpis WP_AUTO_UPDATE_CORE w wp-config.php. Żeby je zmienić, ustaw go na false albo usuń ten wpis. Ręczna instalacja przez SFTP albo WP-CLI działa jak dotąd.

Załóż mu konto gościa SFTP. W panelu otwórz ekran Pliki (SFTP) i w karcie Goście SFTP kliknij Dodaj gościa. Wybierasz stronę, wpisujesz opis, który pomoże Ci rozpoznać gościa, i opcjonalnie termin: dostęp wygaśnie po 7, 30 albo 90 dniach. Panel nadaje login w postaci <Twój login>-g1 i pokazuje hasło jeden raz. Możesz też wkleić klucz publiczny SSH gościa.

Gość łączy się wyłącznie przez SFTP, na ten sam adres i port co Ty, i widzi tylko katalog wybranej strony. Powłoki SSH nie dostaje, a reszty konta nie widzi. Gości liczymy osobno od Twojego konta: Start 0, Standard 5, Pro 10 i Max 25. Pakiety pocztowe gości nie mają. Gość wyłączony też zajmuje miejsce w limicie, zwalnia je dopiero usunięcie.

Dodawaj tylko wykonawców, którym ufasz. Pliki PHP wgrane przez gościa działają z uprawnieniami całego konta, więc mogą odczytać pozostałe strony i dane do baz. Granica gościa dotyczy tego, co widzi przez SFTP, a nie kodu, który wgra. Za działania gościa na koncie odpowiadasz jak za własne (Regulamin §8 ust. 3a).

Po terminie konto gościa wyłączy się samo. Gościa wyłączysz albo usuniesz w każdej chwili, a gdy wyłączysz go sam albo minie mu termin, włączysz go ponownie z nowym terminem. Zgubione hasło zastąpisz przyciskiem Nowe hasło. Wyłączenie ani usunięcie gościa nie rusza plików strony, także tych, które wgrał. Usunięcie samej strony kasuje jej pliki i usuwa jej gości. O dodaniu i usunięciu gościa dostajesz wiadomość e-mail.

Tak. php_value i php_flag w .htaccess działają tak samo jak na hostingu z mod_php, przenosisz plik ze starego serwera i nie musisz w nim nic zmieniać. Limity PHP z pakietu (memory_limit, max_execution_time, rozmiar wysyłanych plików) są wartościami domyślnymi, więc możesz je tą drogą podnieść: pamięć ogranicza dopiero RAM Twojego serwera, a czas żądania twarda ściana opisana niżej.

Twardy jest tylko czas jednego żądania: 300 s w Starcie i Standardzie, 360 s w Pro i 600 s w Maksie. Po tym czasie żądanie jest przerywane niezależnie od max_execution_time. To bezpiecznik na zapętlony skrypt, nie na Twój import.

Trzy rzeczy warto wiedzieć. Po pierwsze: ustawienie, które włączysz w .htaccess, może zostać aktywne dla całej witryny do czasu odświeżenia procesów PHP: do kilkunastu sekund bezczynności, a przy ciągłym ruchu nawet do 500 obsłużonych żądań. Limitów z pakietu to nie dotyczy (te wracają do wartości pakietu same), ale jeśli włączysz gdzieś display_errors, wyłącz je tam, gdy skończysz. Po drugie: php_admin_value i php_admin_flag są zastrzeżone dla konfiguracji serwera i w .htaccess dadzą błąd 500, dokładnie tak samo jak w mod_php, a php_flag przyjmuje wyłącznie On albo Off, inna wartość też kończy się błędem. Po trzecie: jeśli w przenoszonym pliku php_value jest owinięte w <IfModule mod_php7.c> (albo mod_php.c), cały ten blok zostanie pominięty, bo nasz moduł nazywa się inaczej. Wystarczy zdjąć te dwie linie IfModule.

Zamiast .htaccess możesz też użyć pliku .user.ini w katalogu strony (zmiany wchodzą do 5 minut, a wartość zawierającą średnik trzeba tam ująć w cudzysłów) albo ustawić zmienną przez SetEnv PHP_VALUE. Nie zmienisz z poziomu strony ścieżek dziennika błędów, sesji i katalogu na pliki tymczasowe ani open_basedir. Trzymamy je tak, żeby dało się Twoje konto obsłużyć: dziennik jest rotowany i widoczny w panelu, a sesje i pliki tymczasowe leżą w Twoim katalogu domowym, a nie w pamięci serwera.

Krótkie tagi PHP (<? zamiast <?php) są domyślnie włączone w każdej wersji PHP, więc stary kod z nich korzystający działa bez zmian. Wyłączysz je linią php_flag short_open_tag Off w .htaccess. Przy włączonych krótkich tagach nagłówek <?xml wpisany wprost w pliku .php daje błąd składni, dlatego wypisz go przez echo. Po zmianie tego ustawienia plik, który PHP ma już w pamięci podręcznej, działa po staremu, dopóki nie zapiszesz go ponownie. Domyślny poziom raportowania błędów pomija uwagi (E_NOTICE) i ostrzeżenia o przestarzałych funkcjach. Zmienisz go przez php_value error_reporting w .htaccess.

Pliki tymczasowe PHP (wysyłane pliki, eksporty, pobierane aktualizacje) trafiają do katalogu ~/tmp i liczą się do miejsca na dysku. Gdy miejsce się skończy, aplikacja dostanie błąd zapisu, a strona działa dalej. Pliki w ~/tmp, których nikt nie zmieniał od 10 dni, usuwamy automatycznie. Sesje PHP każda strona trzyma we własnym katalogu domains/<domena>/tmp, a ich pliki (sess_*) sprząta samo PHP: sesja nieużywana przez 24 minuty wygasa, a czas zmienisz przez php_value session.gc_maxlifetime w .htaccess. Katalogi /tmp i /dev/shm leżą w pamięci RAM pakietu i mają limit (/tmp jedna czwarta pamięci pakietu, /dev/shm jedna ósma). Po jego przekroczeniu zapis kończy się błędem „No space left on device”, dlatego duże pliki z konsoli albo crona zapisuj w ~/tmp.

Katalogi tymczasowe (~/tmp, /tmp i /dev/shm) chronią konto przed obcymi programami: zapisany w nich plik nie uruchomi się jako program, więc kod podrzucony przez przejętą wtyczkę nie wystartuje stamtąd. Skrypty PHP, Pythona i powłoki uruchamiane przez interpreter (php plik.php, sh skrypt.sh) działają normalnie, tak samo Composer, npm i pip. Przy budowaniu przez SSH, które uruchamia programy z katalogu tymczasowego (pip z narzędziami budowania, ./configure), sesja logowania ma zmienną TMPDIR ustawioną na ~/.tmp, katalog z prawem uruchamiania. W cronie i w poleceniu ssh serwer 'polecenie' dopisz TMPDIR=~/.tmp przed poleceniem.

Wgraj cały projekt do katalogu public_html swojej strony. Potem w panelu otwórz ekran Strony, przy domenie kliknij Zmień obok katalogu i wpisz public. Od tej chwili serwer podaje stronę z public_html/public, a pliki .env, vendor czy storage leżą piętro wyżej i nikt nie otworzy ich w przeglądarce.

Ta sama droga działa dla CodeIgniter i każdej aplikacji z osobnym katalogiem publicznym, także zagnieżdżonym, na przykład web/public. Katalog musi już istnieć, więc najpierw wgraj pliki. Puste pole przywraca sam public_html. Jeśli wcześniej przekierowałeś ruch do public regułą w .htaccess, możesz ją usunąć.

W panelu otwórz ekran Strony, przy domenie rozwiń Więcej i kliknij Wyłącz. Okno pokaże, co zobaczą odwiedzający, a stronę wyłączysz dopiero przyciskiem w tym oknie. Od tej chwili pod jej adresem serwer odpowiada kodem HTTP 503 i krótkim komunikatem „Strona tymczasowo niedostępna”, bez nazwy firmy i bez powodu.

Nic nie znika. Pliki, bazy danych, poczta, DNS i certyfikat SSL zostają, a certyfikat dalej się odnawia. Strona nadal zajmuje miejsce w pakiecie i ma na liście znacznik „Wyłączona”. Przycisk Włącz przy tej samej domenie przywraca ją od razu, także w kartach, które ktoś ma otwarte (po odświeżeniu).

Kod 503 mówi wyszukiwarkom, że przerwa jest chwilowa. Adresu technicznego (w domenie askel.pl) nie da się wyłączyć.

Przekierować możesz domenę bez strony w usłudze, np. taką, na której zostawiłeś samą pocztę. W panelu otwórz ekran Strony, w karcie Domeny bez strony kliknij Przekieruj domenę i podaj pełny adres docelowy: https:// i nazwę domeny, na którą ma prowadzić. Przekierowanie obejmuje też adres z www.

Stałe (301) wybierz, gdy domena przeniosła się na dobre: wyszukiwarki przenoszą jej pozycję na nowy adres. Tymczasowe (302) wybierz na jakiś czas, np. na czas akcji. Opcja Zachowaj ścieżkę i parametry sprawia, że stara.pl/kontakt prowadzi na nowa-domena.pl/kontakt. Bez niej każdy adres w domenie prowadzi dokładnie pod adres docelowy.

Przekierowanie pod http:// działa od razu. Certyfikat dla https:// wydajemy sami, gdy DNS domeny wskazuje na nasz serwer. Do tego czasu adres z https:// nie odpowiada, a w panelu widać „Certyfikat w drodze”, potem „HTTPS gotowe”. Gdy rekord A domeny nie wskazuje jeszcze wyłącznie na nasz serwer, widać „Czekamy na DNS”, a przekierowanie nie działa nawet pod http://. Sprawdzamy to sami co kilka minut, więc „HTTPS gotowe” znika, gdy DNS przestaje prowadzić do nas. Przez kilka minut po zmianach u nas widać też „Sprawdzamy”. Poczta i DNS domeny działają bez zmian, a przekierowanie nie zajmuje miejsca na stronę w pakiecie. Zmień i Wyłącz przekierowanie są przy tej samej domenie.

Chcesz, żeby poczta.twoja-domena.pl otwierała webmail? Przekieruj tę subdomenę na https://poczta.isbre.pl. Webmail to jedyny adres Isbre, na który wolno przekierować domenę, a osobna strona z plikiem .htaccess nie jest do tego potrzebna. Subdomena musi być w usłudze bez strony: jeśli ma stronę, kliknij przy niej Zdejmij stronę. Gdy DNS domeny prowadzimy my, rekordy tej subdomeny ustawimy sami. U innego dostawcy DNS skieruj ją rekordem A na nasz serwer.

Tak, i to domyślnie: nie musisz o nic prosić ani niczego konfigurować. Loader jest włączony w każdej wersji PHP, dla której producent go wydał: 5.6, 7.0–7.4 oraz 8.1–8.5. Działa i dla stron, i dla poleceń uruchamianych przez SSH oraz harmonogram, więc instalator sklepu odpalony z konsoli też zadziała.

Jeden wyjątek: PHP 8.0. ionCube nie wydał dla tej wersji loadera, bo nie ma go w oficjalnej paczce producenta i nie da się go niczym zastąpić. Samo PHP 8.0 nie jest wspierane przez twórców PHP od listopada 2023. Jeśli Twoja aplikacja jest zakodowana ionCube'em, wybierz sąsiednią wersję: 7.4 albo 8.1, czyli jedno kliknięcie w panelu, osobno dla każdej strony.

Sprawdzisz to sam: wgraj plik z <?php phpinfo();, a w ramce „Zend Engine” zobaczysz linię with the ionCube PHP Loader wraz z numerem wersji. Przyspieszacz OPcache działa równolegle. Koszt jest pomijalny: zero przy obsłudze żądania strony, kilka milisekund przy starcie procesu php w konsoli.

W menu konta, pod Twoją nazwą w belce panelu, są: Wszystkie usługi, Domeny, Faktury, Moje dane i Bezpieczeństwo, a obok osobny przycisk Wyloguj.

W Moje dane poprawiasz nazwę firmy albo imię i nazwisko, NIP, adres i telefon, a zmianę zatwierdza Zapisz dane. Adres e-mail, który jest loginem, zmieniasz w tej samej karcie: wpisujesz go w polu Nowy adres e-mail, podajesz hasło do panelu i klikasz Wyślij link potwierdzający. Karta Zgody ma przełącznik E-maile o nowościach i promocjach: wyłączenie wycofuje zgodę marketingową od razu i nie wpływa na usługę.

W Bezpieczeństwo logowanie dwuskładnikowe włączasz w tej kolejności: wybierasz kanał (Aplikacja w telefonie albo Kod na e-mail), podajesz hasło do panelu i klikasz Wygeneruj sekret albo Wyślij kod na e-mail, potem wpisujesz kod i dopiero Włącz drugi składnik (2FA) kończy konfigurację (Wróć cofa ją do pierwszego kroku). Panel pokazuje wtedy kody odzyskiwania. Przy logowaniu panel prosi o kod z aplikacji albo z poczty, a gdy go nie masz, przełączasz ekran na kod odzyskiwania (Nie mam telefonu, użyję kodu odzyskiwania albo Nie mam dostępu do skrzynki, użyję kodu odzyskiwania).

Na własnym komputerze możesz zaznaczyć przy kodzie Nie pytaj o kod na tym komputerze przez 30 dni. Ta przeglądarka loguje się wtedy samym hasłem przez 30 dni od zaznaczenia, a o każdym nowym zaufanym urządzeniu piszemy do Ciebie e-mailem. Listę znajdziesz w Bezpieczeństwo, w sekcji Zaufane urządzenia: przycisk Usuń (albo Usuń wszystkie zaufane urządzenia) przywraca prośbę o kod.

Pulpit pokazuje adres, pakiet i datę ważności, kartę z dwiema zakładkami: Miejsce (zużycie dysku, poczty i baz) i Pamięć i procesor (opis niżej, w pytaniu o pamięć RAM), kartę Zacznij tutaj z pierwszymi krokami, których przyciski prowadzą na właściwe ekrany (Dodaj stronę, Zobacz serwery nazw, Dane do SFTP, Załóż skrzynkę, Zobacz strony), a przycisk Ukryj listę chowa kartę oraz ostatnie faktury. Własną nazwę usługi, widoczną tylko w panelu, nadajesz przyciskiem Zmień nazwę: do 60 znaków, a puste pole wraca do nazwy domyślnej. Faktury i proformy odnowienia opisują usługę jej stałym adresem technicznym, nie nazwą własną.

Zakładki Miejsce i Pamięć i procesor przełączasz kliknięciem albo strzałkami. Gdy w schowanej zakładce coś wymaga uwagi (miejsce od 80% pakietu albo któryś licznik od 90%, pamięć blisko limitu, brak pamięci, powtarzające się zapełnienia puli procesów PHP), przy jej nazwie świeci kropka. Jeśli ostrzeżenie jest tylko w zakładce Pamięć i procesor, otwiera się ona od razu. Opisy wierszy chowa ikona i, a akapit o skutkach przekroczenia miejsca rozwija link Co, gdy zabraknie miejsca?. Jest rozwinięty od razu od 80% pakietu. Rozwija się też, gdy baza przekroczy własny limit albo bezpiecznik wstrzymał zapis do baz. Stany krytyczne z drugiej zakładki (brak pamięci w ostatnich 7 dniach, wyczerpane miejsce w pakiecie, odcięty zapis do baz) pokazuje czerwony pasek nad zakładkami z linkiem Zobacz Miejsce albo Zobacz Pamięć i procesor.

Na pulpicie są też kafelki z liczbami: Strony, Domeny w naszym DNS, Bazy danych i Skrzynki e-mail. Domeny w naszym DNS liczy nazwy tej usługi (strony i domeny bez strony, subdomena jest osobną nazwą), których DNS prowadzimy my, czyli serwery nazw domeny wskazują na nas. Stopka „w tym 5 bez strony” mówi, ile z nich nie ma strony, więc przy 40 stronach i 5 domenach bez strony zobaczysz 45. Strona, której DNS prowadzi inny dostawca, nie wchodzi do liczby, a stopka podaje takie strony osobno. Limit domen bez strony pokazuje karta Domeny bez strony na ekranie Strony.

Restartuj serwer stoi na dole pulpitu i przydaje się, gdy strona przestała odpowiadać, a niczego w niej nie zmieniałeś. Restart trwa kilkanaście sekund i w tym czasie strona nie odpowiada. Plików i baz nie rusza.

Zakładka Pamięć i procesor na pulpicie usługi ma trzy wiersze. Pamięć RAM to najwyższe zużycie z ostatnich 24 godzin wobec RAM-u pakietu, a zużycie w tej chwili znajdziesz w opisie pod ikoną i przy wierszu. Liczymy tylko pamięć zajętą przez programy, czyli procesy PHP, aplikacje i pliki tymczasowe trzymane w pamięci. Pamięci podręcznej plików nie liczymy, bo system zwalnia ją sam.

Dlaczego to ważne? Serwer usługi nie ma pamięci wymiany (swap). Gdy programy dojdą do limitu, system zatrzymuje proces, który prosi o więcej, a odwiedzający dostaje błąd zamiast strony. Usługi z tego powodu nie zawieszamy. Jeśli tak się stało w ostatnich 7 dniach, zakładka mówi, ile razy.

Procesor (śr. 24 h) to średnie zużycie z doby wobec vCPU pakietu. Limit procesora jest miękki: gdy maszyna ma wolną moc, usługa chwilami bierze więcej. PHP: limit procesów pokazuje, czy któraś wersja PHP zajęła wszystkie swoje procesy kilka razy w ciągu 6 godzin w ostatnich 7 dniach. Gdy wszystkie procesy są zajęte, kolejne wejścia czekają w kolejce i strona zwalnia. Pojedyncze, krótkie zapełnienia puli, na przykład gdy boty odwiedzają stronę serią zapytań naraz, są normalne i zwykle nie spowalniają strony, więc wiersz pisze wtedy „nieosiągnięty” i nie świeci kropka. „Osiągnięty” pojawia się razem z listą wersji, na przykład „PHP 8.5: kolejka przy pełnej puli, najwięcej 4 razy w ciągu 6 godzin (28.10)”. Liczba to najgorsze 6 godzin z ostatnich 7 dni, a w nawiasie jest dzień, w którym to było. To znak, że strona potrzebuje więcej mocy albo że ruch robią boty. Gdy pomiaru chwilowo nie mamy, zakładka pisze „brak danych”, a nie zero.

Przy szczycie pamięci od 85% limitu, przy zabraknięciu pamięci albo przy procesorze średnio od 90% zakładka podpowiada trzy wyjścia: wyższy pakiet (ekran Pakiet, działa od razu po opłaceniu różnicy), rozdzielenie stron na dwie usługi (każda ma własny limit, drugą zamawiasz przyciskiem Zamów nową usługę na liście usług) albo kontakt z nami (bok@isbre.pl). Gdy pamięć trzyma się ponad 85% limitu przez pół godziny albo system zatrzyma proces z braku pamięci, wyślemy Ci e-mail z tymi samymi wyjściami, najwyżej raz na 7 dni dla jednej usługi.

Na dole paska bocznego usługi kliknij kartę z nazwą pakietu (Zmień →). Na ekranie Pakiet przy wybranym pakiecie kliknij Wybierz, sprawdź kwoty w oknie i potwierdź przyciskiem Zamawiam. Dopłatę liczymy do końca opłaconego okresu. Gdy dopłaty nie ma albo pokrywa ją saldo, pakiet zmienia się od razu, a w przeciwnym razie płacisz na tym samym ekranie i zmieniamy go po zaksięgowaniu wpłaty. Zamówienie, którego jeszcze nie opłaciłeś, cofa Wycofaj zamówienie. Sam przejdziesz tylko na większy pakiet tej samej rodziny (hosting albo pakiety pocztowe): mniejszego pakietu ani pakietu drugiej rodziny ekran nie oferuje. Zejście na mniejszy pakiet i zmianę rodziny ustalamy indywidualnie, mailem na bok@isbre.pl, a mniejszy pakiet obowiązuje od nowego okresu.

Okres rozliczeniowy zmieniasz w karcie Okres rozliczeniowy tego samego ekranu: wybierasz nowy przyciskiem Wybieram i potwierdzasz Potwierdzam (Zostaję przy tym zostawia obecny). Zmiana obowiązuje od nowego okresu i dzisiaj nic nie kosztuje, a zaplanowaną zmianę cofa Wycofaj zmianę okresu.

Kolejną usługę na tym samym koncie zamawia Zamów nową usługę na ekranie Usługi. Wybierasz pakiet (Wybieram), okres, dodatki i zgody, a Zamawiam i płacę przekierowuje do płatności. Gdy płatność się przerwie, wraca Ponów płatność. Zamówienie, którego nie opłaciłeś, cofa Wycofaj zamówienie na liście usług.

Dodatek „Obsługa hostingu” dokupujesz przyciskiem Dokup na ekranie Obsługa hostingu. Tam też jest Anuluj z końcem okresu i, dopóki dodatek trwa, Cofnij anulowanie. Dodatkowe miejsce na pocztę dokupujesz tym samym przyciskiem Dokup na karcie Poczta usługi.

Na ekranie Strony kliknij Dodaj stronę, wpisz domenę i wybierz wersję PHP. Przy każdej stronie masz Otwórz stronę, listę wersji PHP, Logi tej domeny, przełączniki blokady niechcianych botów i blokady xmlrpc.php (oba domyślnie włączone), przełącznik Izolacja (domyślnie wyłączony) oraz Więcej z przyciskami Zdejmij stronę i Usuń. Przycisk certyfikatu ma trzy postacie: Wystaw certyfikat (certyfikatu brak), Sprawdź teraz (czeka na DNS, sprawdza od razu) i Wystaw SSL ponownie (po dodaniu www albo zmianie DNS). Stan Certyfikat opóźniony oznacza błąd po naszej stronie, nie w Twoim DNS: dostajemy zgłoszenie automatycznie, a certyfikat wystawi się sam, gdy go naprawimy, więc w rekordach domeny niczego nie zmieniaj. Katalog główny zmieniasz przyciskiem Zmień obok katalogu (opisujemy to przy pytaniu o Laravela).

Usuń kasuje pliki domeny, certyfikat, skrzynki i całą strefę DNS bez możliwości cofnięcia. Jeśli chcesz tylko przenieść stronę albo zostawić domenę z pocztą, użyj Zdejmij stronę.

Izolacja stron jest w pakietach Pro i Max. Włącz Izolację przy stronie na ekranie Strony. Zmiana trwa zwykle do minuty, a panel pokazuje ją jako „włączamy…”. Strona dostaje własnego użytkownika systemowego i własne procesy PHP. Izolacja ogranicza dostęp do plików innych stron konta i pomaga chronić zapisane w nich hasła do baz, a pliki tej strony oddziela od pozostałych. Przełącznik ustawiasz osobno dla każdej strony swojej domeny, a wyłączenie niczego nie kasuje. Adres techniczny serwera działa bez izolacji.

Pliki strony z izolacją edytujesz osobnym loginem SFTP, który panel pokazuje przy stronie, na przykład srv12345678-w1. Hasło i klucze SSH dodane w panelu są te same co na koncie głównym. Ten login działa przez SFTP w katalogu tej strony, a pliki strony obsługujesz odtąd właśnie nim. Zadania cron dla plików strony dodajesz na ekranie Zadania cykliczne, wybierając tę stronę w polu Gdzie uruchomić. Po wyłączeniu izolacji takie zadania nie przechodzą same na konto główne: odtwarzasz je jednym przyciskiem albo usuwasz z listy.

W stronie z izolacją pliki konfiguracyjne trzymaj w katalogu private obok public_html. Strona je czyta, a z internetu nie są widoczne. Ten katalog jest w każdej stronie z izolacją, a po wyłączeniu izolacji zostaje razem z plikami. Inna droga: ustaw katalog główny strony w podkatalogu, na przykład public, a konfigurację trzymaj poziom wyżej w public_html.

Jak najlepiej z niej korzystać: daj każdej stronie własnego użytkownika bazy danych, wtedy hasło jednej strony nie otwiera bazy drugiej. Wtyczki pamięci podręcznej strony z izolacją ustaw na pliki, bo Redis obsługuje strony bez izolacji. Strony korzystają razem z RAM-u, procesora i miejsca na dysku z pakietu, a aplikacje Node.js i Python działają na koncie głównym.

Każda strona z izolacją ma własną pulę procesów PHP, a pakiet dzieli je między te pule. Im mniej stron z izolacją, tym więcej procesów dostaje każda z nich: przy 5 stronach po 11, przy 10 po 6, a od 32 stron po 2. Strony bez izolacji korzystają razem z jednej, większej puli. Dlatego izolację najlepiej włączać dla stron, które jej potrzebują, takich jak sklepy, formularze czy strony różnych klientów. Strona bez PHP, np. statyczna, korzysta na niej niewiele.

Na ekranie Strony otwórz Więcej przy stronie i kliknij Zdejmij stronę. Domena zostaje w usłudze, tylko bez strony. Zostają jej skrzynki, aliasy i podpis DKIM, jej DNS (MX, SPF, DKIM i DMARC bez zmian, a gdy DNS prowadzi inny dostawca, niczego w nim nie ruszamy), pliki w katalogu domeny i bazy danych. Znikają sama strona (pod jej adresem odwiedzający zobaczą napis „Domena nieaktywna”), certyfikat SSL i ustawienia strony: wersja PHP, katalog główny, blokada niechcianych botów i blokada xmlrpc.php. Wyjątek: strona na subdomenie, która nie ma własnej strefy, traci rekordy A i www tej nazwy w strefie domeny nadrzędnej, a wracają same po ponownym dodaniu strony.

W oknie możesz od razu wskazać inną domenę bez strony z tej usługi, na której ruszy strona. Jej katalog public_html jest pusty tylko wtedy, gdy ta domena nigdy nie miała strony. Jeśli stronę zdjęto z niej wcześniej, leżą w nim stare pliki i staną się publiczne od razu po uruchomieniu, więc sprawdź jego zawartość przez SFTP, zanim klikniesz. Pliki z poprzedniej domeny kopiujesz sam, przez SFTP.

WordPress trzyma adres strony w bazie, więc po przeniesieniu trzeba go zmienić. W pakietach z powłoką SSH (Standard, Pro i Max, po jej włączeniu) robisz to poleceniami wp option update home i wp option update siteurl. W pakiecie Start i w pakietach pocztowych, które powłoki nie mają, ustaw w wp-config.php (SFTP) stałe WP_HOME i WP_SITEURL albo popraw wiersze home i siteurl w tabeli options w phpMyAdmin.

Powrót: Dodaj stronę z tą samą nazwą stawia stronę na tych samych plikach, a certyfikat wystawia się od nowa. Panel odmawia zdjęcia strony, gdy należą do niej goście SFTP albo aplikacja Node.js lub Python (usuń je najpierw) i gdy trwa instalacja WordPressa.

Ekran Logi pokazuje dziennik Apache wybranej strony. Podgląd na żywo otwiera strumień, który zamyka się po 15 minutach (wcześniej kończy go Zatrzymaj), Ostatnie 200 pokazuje ostatnie linie, a Pobierz plik przygotowuje spakowany plik .gz. Gdy jest gotowy, pobiera go Odbierz gotowy plik. Dziennik można filtrować frazą, na przykład /wp-login.php albo 404.

Dziennik błędów PHP to plik w Twoim koncie, osobny dla każdej wersji PHP, na przykład ~/logs/php8.3-error.log. Gdy przekroczy 50 MB, zaczyna się od nowa. Rozmiar sprawdzamy raz na dobę, w nocy, więc przez kilka godzin plik może być trochę większy. Poprzednią część znajdziesz obok jako php8.3-error.log.1, starsze jako spakowane pliki od .2.gz do .4.gz. Starszych nie trzymamy.

Historia pokazuje, co i kiedy zmieniło się w usłudze, także gdy zmianę wykonaliśmy w Twoim imieniu (Starsze i Nowsze przewijają listę).

Na ekranie Bazy danych kliknij Utwórz bazę, wybierz silnik (MariaDB albo PostgreSQL) i nazwę. Panel pokazuje hasło tylko raz, w oknie z danymi połączenia (host, port, baza, użytkownik), a nowe ustawia Nowe hasło przy bazie. Zrzut SQL importujesz w narzędziu otwieranym przyciskiem Otwórz phpMyAdmin (MariaDB) albo Otwórz Adminer (PostgreSQL), z automatycznym logowaniem. Usuń kasuje bazę po potwierdzeniu.

Przy każdej bazie widać jej rozmiar i wiek pomiaru, na przykład „48 MB (pomiar sprzed 3 min)”. To ta sama liczba, z której liczy się limit miejsca na bazy na pulpicie usługi. Mierzymy co 5 minut, więc świeża baza przez chwilę ma napis „Rozmiar: jeszcze nie zmierzony”. Usunięcie wierszy nie zmniejsza rozmiaru. Zmniejsza go usunięcie albo opróżnienie tabeli, a w MariaDB także jej przebudowa (ALTER TABLE … FORCE). Plik bazy PostgreSQL zmniejszy obsługa, napisz do nas (bez opłaty, zasady w §5 ust. 4a regulaminu).

Serwer cache Redis włączasz na osobnym ekranie Redis, przełącznikiem „Serwer cache Redis”. Ekran pokazuje dane połączenia i gotowe fragmenty konfiguracji dla WordPressa, Laravela, Node.js i Pythona, a Ustaw nowe hasło zmienia hasło od razu.

Na ekranie Poczta kliknij Nowa skrzynka (nazwa i domena przypisana do usługi). Nazwa może mieć litery bez polskich znaków, cyfry oraz znaki . - _, ale nie plus: poczta wysłana na jan+sklep@twojadomena.pl trafia do Odebranych skrzynki jan@twojadomena.pl, więc adresy z dopiskiem działają bez osobnych skrzynek. Hasło wygeneruje panel albo ustawisz własne przełącznikiem Ustaw własne hasło. Panel pokazuje je raz, a nowe ustawia Nowe hasło przy skrzynce. Alias zakłada Nowy alias: adres aliasu i lista adresów, na które przekazuje. Usuń kasuje skrzynkę albo alias po potwierdzeniu. Skrzynki i aliasy filtrujesz po domenie (wybór domeny) i po adresie (pole Szukaj adresu), a Wyczyść filtr zdejmuje filtr. Do skrzynek wchodzisz przez Otwórz webmail.

Limit przy skrzynce ogranicza jej miejsce w pełnych GB (od 1 GB do limitu poczty usługi). Bez limitu skrzynka korzysta ze wspólnego miejsca. Dla domeny w rozwijce Dodatkowe ustawienia poczty przycisk Ustawienia otwiera okno „Poczta w domenie” z progiem powiadomienia (poczta działa dalej bez zmian) i polem „Domyślny limit nowych skrzynek”.

Skrzynka z limitem dostaje ostrzeżenie: gdy jej zajętość przekroczy 90% limitu, wysyłamy je na adres tej skrzynki, nie częściej niż raz na dobę, a kolejne dopiero po spadku zajętości poniżej 85% limitu. Po przekroczeniu 90% i 100% limitu skrzynki ostrzeżenie idzie też na adres kontaktowy konta (zasady w §5 regulaminu).

Wszystkie adresy w domenie (catch-all) to zwinięta karta pod aliasami. Po włączeniu przełącznika „Odbieraj wszystkie adresy w domenie” poczta wysłana na dowolny adres w tej domenie, który nie jest skrzynką ani aliasem, trafia do skrzynki wybranej w polu „odbieraj na”. Bez catch-all serwer taką wiadomość odrzuca. Skrzynkę wybierasz przed włączeniem, a żeby zmienić cel, najpierw wyłącz przełącznik. Karta Poczta wysyłana ze stron ma przycisk Załóż alias techniczny dla nadawcy, którego używa Twoja aplikacja.

Strona wysyła pocztę tylko z adresu, który istnieje w tej usłudze: ze skrzynki albo z aliasu. List z innym adresem w polu nadawcy (From) serwer odrzuci. WordPress bez wtyczek wysyła jako wordpress@ i domena strony, więc wystarczy mu alias techniczny o tej nazwie. Formularz kontaktowy wpisuje adres odwiedzającego w pole odpowiedzi (Reply-To), a jako nadawcę adres z Twojej domeny.

Zwrotki, czyli listy o niedoręczeniu wiadomości wysłanej ze strony, przychodzą domyślnie na adres konta. W tej samej karcie możesz w polu Skrzynka na zwrotki wybrać jedną z włączonych skrzynek tej usługi i kliknąć Zapisz adres zwrotek. Aliasu ani adresu u innego operatora wybrać się nie da. Karta pokazuje, dokąd zwrotki trafiają teraz. Gdy usuniesz albo wyłączysz wybraną skrzynkę, zwrotki wrócą na adres konta, a karta i historia usługi powiedzą dlaczego. Gdy adres konta leży w domenie, której pocztę masz u nas, zwrotki idą na niego tylko wtedy, gdy na tym samym koncie jest pod nim włączona skrzynka, alias albo catch-all domeny i poczta tej domeny działa. Inaczej trafiają do nas, a karta podpowiada, co zrobić.

Spamu nie przekazujemy dalej. Wiadomość, którą filtr uznał za spam, nie wyjdzie aliasem na adres poza Isbre. Gdy taki list ma też odbiorcę u nas (skrzynkę albo alias z celem u nas), trafia do folderu Spam tej skrzynki. Gdy list idzie tylko na aliasy prowadzące poza Isbre, serwer odrzuca go przy przyjęciu, a nadawca dostaje informację o odrzuceniu. Spamu nie wysyła też dalej przekierowanie ustawione filtrem w poczcie webowej, nawet na adres w Isbre. Taka wiadomość zostaje w skrzynce, zwykle w folderze Spam. Przekierowanie bez zachowania kopii w skrzynce sprawi, że spam nie trafi nigdzie, a nadawca nie dostanie o tym informacji. Z folderu Spam wiadomości usuwamy automatycznie 30 dni po tym, jak tam trafiły. Tak chronimy dostarczanie poczty wszystkich klientów, bo Gmail i inni duzi odbiorcy oceniają nasz serwer także po spamie, który przez niego przechodzi. Chcesz widzieć taki spam? Zamiast samego aliasu załóż skrzynkę i ustaw w niej w poczcie webowej przekierowanie z zachowaniem kopii. Zwykła poczta pójdzie dalej, a spam zostanie w folderze Spam tej skrzynki.

Ekran Domeny w menu konta zbiera wszystkie Twoje domeny, także te bez usługi. Podepnij domenę przyjmuje domenę, którą masz gdzie indziej. W karcie Zamów domenę wpisujesz nazwę, klikasz Sprawdź domenę i wybierasz w polu „Co mamy zrobić” rejestrację albo transfer (z kodem authinfo od obecnego dostawcy), a potem Zamów rejestrację albo Zamów transfer i Zapłać.

Przy domenie Przypisz do usługi przenosi ją do wybranej usługi jako stronę (katalog na pliki, PHP, certyfikat, miejsce w limicie stron) albo jako domenę bez strony: z pocztą i DNS, bez plików, z miejscem w limicie domen, a nie stron. Tę drugą możesz potem przekierować albo zrobić z niej stronę. Gdy usługa nie ma wolnego miejsca na stronę, panel sam podpowie domenę bez strony. Odepnij od usługi zdejmuje ją z usługi (pliki zostają w katalogu usługi, ale nie są serwowane, a rejestracja u nas zostaje ważna). Usuń domenę kasuje ją z konta razem z plikami domeny w usłudze, certyfikatem, skrzynkami i całą strefą DNS, bez możliwości cofnięcia.

Ustawienia DNS otwierają edytor strefy: Dodaj rekord, Edytuj i Usuń. Rekordy ustawiane przez platformę przywraca Przywróć domyślny, a całą strefę Przywróć domyślne ustawienia. Gdy DNS prowadzi inny dostawca, ekran pokazuje wpisy do ustawienia u niego (Sprawdź ponownie odświeża ich stan), a brakujący klucz DKIM tworzy Utwórz klucz DKIM. MX i autokonfiguracja są w osobnej sekcji, którą zmieniasz tylko wtedy, gdy poczta przychodząca ma trafiać do nas (do skrzynek albo przez przekierowania). Jeśli zostaje u obecnego dostawcy, MX nie zmieniaj, a jeśli przenosisz odbiór, zmień MX na samym końcu. Gdy pod nazwą naszego klucza DKIM w DNS stoi klucz innego serwera, karta to pokaże: nie zastępuj go, bo listy wysyłane przez obecnego dostawcę stracą podpis. Kod AuthInfo do przeniesienia domeny do innego rejestratora zamawiasz przyciskiem Poproś o kod AuthInfo.

DNS zostaje u obecnego dostawcy? Na ekranie domeny rozwiń DNS u innego dostawcy? Dane do konfiguracji. Sama rozwija się tylko wtedy, gdy domena jeszcze do nas nie dochodzi. W tabeli są wartości do skopiowania: rekord A z adresem IPv4 serwera Twojej usługi, rekord AAAA z jego adresem IPv6 i www jako CNAME na domenę, a przy A i www stan, czy strona już do nas dochodzi. Stan sprawdzamy od razu po wydaniu certyfikatu, a przycisk Sprawdź ponownie zleca sprawdzenie domeny na żądanie (kilka razy na minutę), a wynik pojawia się w karcie po kilku sekundach. Gdy domena nie ma jeszcze działającego certyfikatu, stan podaje automat certyfikatów, który sprawdza ją co kilka minut. Inne rekordy A i AAAA tych nazw usuń, bo część odwiedzających trafiałaby na stary serwer. Gdy dostawca nie przyjmie CNAME pod www, pod tabelą są zamiast niego A i AAAA. Dla domeny głównej w wielu panelach nazwę wpisuje się bez domeny: @ albo puste pole, www dla www. Przy stronie na subdomenie podajemy pełne nazwy. Sekcja SPF pod tabelą pokazuje obecny rekord SPF i mówi, co zrobić: dopisz include: z karty do obecnego rekordu przed końcowym -all albo ~all, a gdy rekordu nie ma, dodaj cały. Domena może mieć tylko jeden rekord SPF, a SPF ma limit 10 zapytań DNS, więc rekord z wieloma include sprawdź przed zapisaniem narzędziem do testu SPF. Dla samej strony SPF nie jest konieczny, przy poczcie u nas jest potrzebny i stoi w karcie wpisów poczty razem z DKIM i DMARC. Ta sama rozwijka jest na ekranie Strony pod stroną, która jeszcze do nas nie dochodzi. Rozwijka jest też wtedy, gdy strefa DNS domeny stoi już u nas, ale serwery nazw u rejestratora jeszcze na nas nie wskazują: masz wtedy obie drogi, a przy domenie dodanej rekordem TXT dane są rozwinięte od razu.

Domena skierowana na nasze serwery nazw, której strefy jeszcze nie prowadzimy, ma przycisk Ustaw DNS tej domeny u nas, a Usuń ustawienia DNS kasuje całą strefę. Zgłoszenie domeny, która czeka na przepięcie serwerów nazw, sprawdzamy sami co 5 minut, a Sprawdź teraz robi to od razu. Przy zgłoszeniu są też Przypisz do usługi, Odepnij od usługi i Usuń zgłoszenie. Gdy strefę prowadzimy my, przełącznik Tryb przeprowadzki na ekranie DNS skraca czas życia rekordów A i AAAA do najwyżej 5 minut na 48 godzin, potem wyłącza się sam i przywraca poprzednie wartości. Nie rusza rekordów platformy, których treść zmieniłeś, na przykład apeksu skierowanego ręcznie na inny serwer. Ich czas życia ustaw sam przed przełączeniem, przyciskiem Edytuj przy rekordzie (pole „TTL (s)”).

Subdomena domeny, której DNS prowadzimy, nie dostaje osobnej strefy. Jej rekordy stoją w strefie domeny nadrzędnej: strona albo przekierowanie dopisują tam same rekord A i www tej nazwy. Ekran subdomeny pokazuje te rekordy (także www i *) bez edycji, a przycisk Edytuj w strefie otwiera edytor domeny nadrzędnej. Tam dodasz też własne rekordy subdomeny, na przykład TXT. Pierwsza skrzynka w subdomenie dopisuje tam jej MX, SPF, DKIM i autokonfigurację poczty. Domenę nadrzędną z subdomenami na koncie usuniesz dopiero po usunięciu subdomen. Gdy któraś nazwa pod domeną ma jeszcze osobną strefę u nas, ekran DNS domeny ostrzega, że rekordy tej nazwy ustawione w domenie nadrzędnej nie działają, i prowadzi do ekranu tej nazwy, gdzie je ustawisz.

„Poczta wraca do nadawców” pojawia się, gdy domena jest skierowana na nasze serwery nazw, jej MX wskazuje nasz serwer poczty, ale nie ma jej w Poczcie. Załóż w niej skrzynki (Przejdź do Poczty prowadzi na ekran Poczta) albo, jeśli poczta ma zostać u dotychczasowego dostawcy, wpisz w DNS domeny jego rekord MX.

Domena, która ma służyć tylko pod stronę, może pocztę wyłączyć: kliknij Ta domena nie będzie miała poczty i potwierdź przyciskiem Wyłącz pocztę. Wpisujemy wtedy pusty MX i SPF zabraniający wysyłki, dopisujemy DMARC p=reject, jeśli domena nie ma własnego, i zdejmujemy nasz klucz DKIM. SPF i DMARC ustawione przez Ciebie zostają. Włącz pocztę na ekranie domeny przywraca rekordy sprzed zmiany. Wyłączenie działa, gdy DNS domeny prowadzimy my.

W drugą stronę: gdy MX domeny wskazuje poza nas, ekran Poczta ostrzega, że poczta tej domeny trafia gdzie indziej, a nie do skrzynek w usłudze. Jeśli tak ma być, Nie przypominaj więcej wycisza ostrzeżenie dla tej domeny.